Top

Cultural probe

Inleiding cultural probe

Een design research houdt onder andere in dat je samen met participanten onderzoek doet naar een bepaalde vraag. Hiervoor zijn verschillende methoden beschikbaar. Deze verschillende methoden leggen verschillende typen kennis bloot: van oppervlakkig/expliciet naar diepgaand/impliciet.

Op hoofdlijnen zijn er 3 typen te onderscheiden:

  • Interviews: deze leggen bloot wat mensen zeggen. 
  • Observaties: deze leggen bloot wat mensen doen.
  • Generatieve sessies (o.a. cultural probes): deze leggen bloot wat mensen voelen, dromen, wensen.

Met de onderzoeksmethode cultural probes probeer je in de diepere laag van het menselijk handelen te kijken. Door een pakketje mee te geven aan de doelgroep kunnen zij in hun eigen tijd en/of omgeving een bijdrage leveren aan het onderzoek. Dit pakketje vraagt de participanten om iets te observeren en vast te leggen middels schrijven, fotografie, tekenen, geluidsopname enz. De uitkomsten kan je gebruiken ter inspiratie, voor verrijking van het onderzoek of voor het ontdekken van nieuwe invalshoeken. Ze kunnen niet gebruikt worden zoals gegevens uit een kwantitatief onderzoek, omdat de verkregen data statistisch gezien erg beperkt zijn. 

Hieronder staat mijn eerste kennismaking met deze methode beschreven. Hierbij ga ik uitvoerig in op het proces tijdens het bedenken en uitvoeren van de methode. Deze post is vooral bedoeld voor mijzelf als archiefmateriaal. De middels deze methode verkregen resultaten staan beschreven in deze post.

In mijn geval was een moment (een congres) de aanleiding voor het ontwikkelen van een probe. Mijn probe zou ik beschrijven als een mini probe: het heeft elementen van een probe, het is ontwikkeld met een probe in gedachten maar het eindresultaat is een uitgeklede versie van een probe.

Aanleiding

  • Infographicscongres IC18
  • Jaarlijkse bijeenkomst van infographicmakers en geïnteresseerden
  • 200-400 personen te Hilversum

Doel van de mini probe

  • interesse wekken voor mijn design research onder de infographic designers
  • vragen of mensen willen bijdragen aan mijn onderzoek
  • nieuwe invalshoeken ontdekken

Randvoorwaarden 

  • veel mensen
  • 1 dag, korte tijd om te reageren
  • geen ruimte op makkelijk te schrijven/tekenen
  • zeer specifieke doelgroep

Ontwikkeling probe

Hoe kan ik het effect van de probe benutten?

In eerste instantie zat ik nog erg in de richting van het oppervlakkig bevragen van mensen te denken. Als ik zou vragen hoe een infographic beter zou kunnen, dan krijg ik een (professionele) mening: wat mensen zeggen.

Maar wat zou hun droom zijn om infographics beter te maken?

Als ik mensen zou laten tekenen hoe een infographic beter zou kunnen, dan moeten ze handelen. Deze actie heeft meer diepgang. De doelgroep is geschikt om te tekenen omdat voor hen de drempel laag is. Maar de omstandigheden waren heel erg ongeschikt om te vragen om een tekening.

Als compromis heb ik gekozen voor een vraag die open en prikkelend is en buiten de comfortzone van de infographicmaker ligt. De werktitel van mijn project is ‘Al Gore meets Otto Neurath’. Een infographicmaker weet zeer waarschijnlijk wel wie beide mannen zijn en wat hun idealen waren. Door te vragen naar een 3e persoon met wie Al Gore en Otto Neurath zouden moeten samenwerken om een betere infographic te maken moet de infographicmaker uit zijn comfortzone kruipen en nadenken over iets wat hij zelf niet kan.

De basis van de probe:

  • stevig kaartje met potlood
  • korte informatie over mijn onderzoek
  • vraag of mensen mee willen doen aan mijn onderzoek
  • vraag wie de 3e persoon zou kunnen zijn: Al Gore meets Otto Neurath & ….?

Effect omgeving

De locatie maakt het toepassen van een probe niet makkelijk vanwege de bovengenoemde randvoorwaarden. Nadenkend over de invloed van het congres op de antwoorden leek het mij verstandig om de probe aan het einde van de dag uit te delen, zodat ze al geïnspireerd waren van alle nieuwe invalshoeken gepresenteerd op het congres.

Logistiek

Het is ook noodzakelijk om over de logistiek na te denken. Hoe krijg ik alles op de locatie? Wanneer deel ik de kaartjes uit? Hoe kan het kaartje worden ingeleverd? Hoe presenteer ik de resultaten op de locatie? Mijn idee voor de inleverlocatie was een vergadertafel met 3 naambordjes: Al Gore, Otto Neurath en ….? Daar bleek echter geen ruimte voor te zijn. Ook de andere vragen kon ik pas tijdens de dag zelf beantwoorden.

Resultaten testkaartje

De eerste test heb ik uitgevoerd met een infographic designer. Zij vond het kaartje en de vraag heel uitnodigend. 160 grams papier was niet stevig genoeg om het kaartje staand te kunnen beschrijven.

Omdat ik een paar begrippen door elkaar gebruikte was de opdracht niet meteen klip en klaar. Door de volgorde aan te passen werd het een helder verhaal. Een tweede test met mijn vriend haalde de laatste onduidelijkheden boven water.

Verloop van de dag

Tot mijn grote verrassing had ‘the godfather of infographics’ Frédérik Ruys in zijn openingspresentatie mijn tweet opgenomen waarin ik de bezoekers van het congres vroeg om mee te doen aan mijn onderzoek. Hierdoor was het logisch om het kaartje tijdens de eerste pauze uit te delen.

Tijdens het uitdelen was een korte toelichting voor de meeste mensen wel prettig. Hierdoor heb ik niet iedereen kunnen vragen. Daarna heb ik de kaartjes op de tafels gelegd.

Omdat er geen ruimte was om de resultaten in de verzamelruimte te delen, heb ik bij de ingang/uitgang een doos geplaatst en de resultaten gepresenteerd op de balie. Gert Gerrits van de BNO was zo aardig om aan het eind van het congres iedereen nog even te herinneren aan het kaartje en de inleverlocatie. Ik had bewust een opvallend groene kleding aan, zodat mensen mij ook makkelijk terug konden vinden. De verzameldoos bleek ineens ook als prullenbak voor de naamkaartjes en restjes gebruikt te worden.

Uiteindelijk heb ik ongeveer 150 kaartjes uitgedeeld en/of neergelegd. 35 ingevulde kaartjes teruggekregen en 25 kaartje leeg teruggevonden. Dan is er nog het mysterie van de 90 missende kaartjes.

De deelnemers heb ik via twitter en via een mail bedankt voor de medewerking en via de mail een extra vraag gesteld.

Conclusie

Ik durf bijna te stellen dat heel infographic makend Nederland nu op de hoogte is van mijn onderzoek. Oude en nieuwe contacten hebben aangegeven mee te willen werken aan mijn onderzoek.

De vormgeving en handzaamheid van het kaartje en de open en prikkelde vraag werden gewaardeerd. De mini probe werkt echter wellicht beter als conversation piece, het geeft een goede aanleiding om een gesprek te beginnen. 

Uit de resultaten zijn nieuwe denkrichtingen ontstaan.

 

No Comments

Post a Comment